Okullar, çocukların sadece kelimeler ve kitaplarla çevrili olarak okumayı öğreneceklerini düşünüyordu. Yapmadılar. Okullar, çocukların matematiği kendi başlarına "keşfetme" fırsatları verilse onu benimseyip keyif alacağını düşünüyordu. Yapmadılar. Okullar, çocukların "seslerini değişim ajanları olarak kullanma" için bolca fırsat verildiğinde Amerika Birleşik Devletleri'nin daha donanımlı vatandaşı olacağını düşünüyordu. Yapmadılar. Çok uzun zamandır okullar, çocukların iyi eğitimli, erdemli vatandaş olmaları için ihtiyaç duyduğu temel kavramları ve bilgileri açıkça ve etkili şekilde öğretemedi. Okullar, iyi eğitimden ziyade "ilerici" eğitim eğilimlerine ve çocukların harika bir osmozla öğrendiklerine inanca güvendi. Sonuç olarak, eleştirel okuryazarlık ve sayısal becerilerden yoksun, Amerika Birleşik Devletleri hakkında çok çarpıtılmış ve olumsuz bir görüşe sahip bir nesil ortaya çıkıyor ve doğru bilgilendirilmekten çok görünmek ve duyulmak isteyen bir nesil ortaya çıkıyor. Bu, k-12 eğitiminde gerçek reform çağrısıdır. Bu, ebeveynlerin, öğretmenlerin ve okul liderlerinin neyin tehlikede olduğunu anlamalarını ve zor (popüler olmayan?) işleri yapacak kadar önemsemelerini gerektirecek. Umarım ilgili herkes çağrıya cevap verir.

Ebeveynler durup çocukluğun göreceli kısalığını düşünselerdi, bence işleri farklı yaparlardı. -O anları gece yarısı yeni doğanlarıyla birlikte yaşarlardı, onları uzaklaştırmak yerine. -Çocuklarının sorduğu her soruyu ve aynı kitabı tekrar tekrar okumayı içeren her hikaye saati silutunu değerli bulurlardı. -Anaokul çocuklarının okumayı öğrenmesini görmek onlara hayran kalırdı, o küçük sesi sürekli okumaya çalışmasını dinlemek zorunda kalsa bile. -Telefonlarını bırakıp ilkokul çağındaki çocuklarının dünyayı merak edip daha iyi bir dünya hayal ettiğini dinlerlerdi, hatta yetişkin hayatlarını alaycılık ele geçirmiş olsa bile. -Endişelerini bir kenara bırakıp ortaokul çocuklarıyla dalga geçip çocukluk ile ergenlik arasında sıkışıp kalmış, sağlam, sevgi dolu bir çapaya acilen ihtiyaç duyan bir çocuğuyla dalga geçeceklerdi. -Yolculukta birkaç sapma olsa bile, garip gençlerinin liseyi nasıl yönettiğini ve ilginç bir genç yetişkin haline gelmesini izlemeyi takdir ederlerdi. Ebeveynler çocuklarının ne kadar hızlı büyüyeceğini fark etselerdi, belki de işleri farklı yaparlardı.

Bunun gibi şeyler @Hillsdale desteklememin nedenidir. Sadece yıkıcı ideolojiye karşı çıkma işinde değiller, aktif olarak gelecek nesli inşa ediyorlar ve ebeveynlere ve öğretmenlere aynısını yapmaları için kaynaklar sağlıyorlar. Bugün gelen kutumda muhteşem bir manzara vardı.