Ebeveynler durup çocukluğun göreceli kısalığını düşünselerdi, bence işleri farklı yaparlardı. -O anları gece yarısı yeni doğanlarıyla birlikte yaşarlardı, onları uzaklaştırmak yerine. -Çocuklarının sorduğu her soruyu ve aynı kitabı tekrar tekrar okumayı içeren her hikaye saati silutunu değerli bulurlardı. -Anaokul çocuklarının okumayı öğrenmesini görmek onlara hayran kalırdı, o küçük sesi sürekli okumaya çalışmasını dinlemek zorunda kalsa bile. -Telefonlarını bırakıp ilkokul çağındaki çocuklarının dünyayı merak edip daha iyi bir dünya hayal ettiğini dinlerlerdi, hatta yetişkin hayatlarını alaycılık ele geçirmiş olsa bile. -Endişelerini bir kenara bırakıp ortaokul çocuklarıyla dalga geçip çocukluk ile ergenlik arasında sıkışıp kalmış, sağlam, sevgi dolu bir çapaya acilen ihtiyaç duyan bir çocuğuyla dalga geçeceklerdi. -Yolculukta birkaç sapma olsa bile, garip gençlerinin liseyi nasıl yönettiğini ve ilginç bir genç yetişkin haline gelmesini izlemeyi takdir ederlerdi. Ebeveynler çocuklarının ne kadar hızlı büyüyeceğini fark etselerdi, belki de işleri farklı yaparlardı.