Scholen dachten dat kinderen zouden leren lezen door gewoon omringd te zijn door woorden en boeken. Dat deden ze niet. Scholen dachten dat kinderen wiskunde zouden omarmen en ervan zouden genieten als ze gewoon meer kansen kregen om het zelf te "ontdekken". Dat deden ze niet. Scholen dachten dat kinderen beter toegeruste burgers van de Verenigde Staten zouden worden als ze gewoon veel kansen kregen om "hun stemmen te gebruiken als agenten van verandering". Dat deden ze niet. Te lang hebben scholen gefaald in het expliciet en effectief onderwijzen van de zeer basisconcepten en kennis die kinderen nodig hebben om goed opgeleide, deugdzame burgers te worden. Scholen hebben vertrouwd op "progressieve" onderwijstrends en de overtuiging dat kinderen leren door coole osmose in plaats van goede instructie. Het resultaat is een generatie die ontbreekt aan kritische geletterdheid en rekenvaardigheden, een zeer vervormd en negatief beeld van de Verenigde Staten heeft, en meer geïnteresseerd is in gezien en gehoord worden dan in nauwkeurig geïnformeerd zijn. Dit is een oproep tot echte hervorming in het k-12 onderwijs. Het zal vereisen dat ouders, leraren en schoolleiders begrijpen wat er op het spel staat en genoeg geven om de moeilijke (onpopulaire?) dingen te doen om het goed te maken. Ik hoop oprecht dat iedereen die betrokken is de oproep beantwoordt.

Als ouders even zouden stoppen en nadenken over de relatieve kortheid van de kindertijd, denk ik dat ze dingen anders zouden doen. -Ze zouden die momenten midden in de nacht met hun pasgeborene koesteren in plaats van ze weg te wensen. -Ze zouden elke vraag die hun peuter stelde en elk voorleesmoment dat het lezen van hetzelfde boek keer op keer inhield, waarderen. -Ze zouden verwonderd zijn om te zien hoe hun kleuter leert lezen, ook al betekent dat luisteren naar die kleine stem die alles de hele tijd probeert te lezen. -Ze zouden hun telefoons neerleggen en luisteren terwijl hun kind in de basisschoolleeftijd zich afvraagt over de wereld en een betere wereld voorstelt, ook al heeft cynisme hun volwassen leven overgenomen. -Ze zouden hun zorgen even opzij zetten om te lachen en gek te doen met hun middelbare scholier die vastzit tussen de kindertijd en de tienerjaren en wanhopig behoefte heeft aan een solide, liefdevolle anker. -Ze zouden het waarderen om hun onhandige tiener te zien navigeren door de middelbare school en zich ontwikkelen tot een interessant jongvolwassene, ook al had de reis een paar omwegen. Als ouders zich alleen maar realiseerden hoe snel hun kinderen zouden opgroeien, zouden ze misschien dingen anders doen.

Dingen zoals dit zijn de reden waarom ik @Hillsdale steun. Ze zijn niet alleen bezig met het tegenwerken van destructieve ideologie, ze bouwen actief aan de volgende generatie en bieden middelen voor ouders en leraren om hetzelfde te doen. Dit was een glorieuze aanblik in mijn inbox vandaag.