Bir çalışan patronun ofisine girdi ve 20 bin zam istedi. Şirkete yıllık 200 bin tasarruf eden bir projeyi yeni bitirmişti. Toplantıdan önce peçetesinin üzerine hesap yaptı. Kurşun geçirmez oldu. Patron ona baktı ve "İşini gerçekten takdir ediyoruz. Ama şu anda bunun için bütçe yok." Çalışan : "Bütçe yok mu? Sana 200 bin dolar tasarruf ettim." Patron: "Bu farklı bir bütçe." Çalışan masasına geri döndü ve bir şey karar verdi: Tam olarak ödediklerini alacaklardı. Başka bir şey değil. Artık geç kalmak yok. Ekstra projeler için gönüllü olmak artık yok. Artık "takım oyuncusu" saçmalığı yok. Haftada 40 saat. Bir dakika bile geçmedi. Birden çalışanların boş vakti oldu. Öğle yemeğinde arabasından işletmeleri soğuk aramaya başladı. Web siteleri satmaya çalışıyorum. Dört ay sonra yan işi ekstra gelir getirmeye başladı. İki ay sonra, 15K. Şimdi tam zamanlı bir girişimci. Şirketiniz zam için bütçe olmadığını söylüyorsa, onlara inanın. Sonra onlara ücretsiz verdiğiniz tüm ekstra çabayı alıp sahip olduğunuz bir şeye yatırın. Şirketler verdiğiniz her şeyi alıp buna "takım oyuncusu olmak" derler. Sonra ayrılırken şaşırmış gibi davran.

Bir Z Kuşağı mülakata girdi. Yarısında, işe alım uzmanı şöyle dedi: "Bu rol 5+ yıllık deneyim gerektiriyor." Z Kuşağı başını salladı. Sonra sordu, "Beş yıl tam olarak ne yapıyorsun?" Panel durdu. İK açıkladı, "JD açıkça 5+ yıl belirtiyor. Sadece 2 tane var. Neden senden daha deneyimli birini seçmeyelim?" Z Kuşağı tartışmadı. Araya girmedim. Başka bir soru sordum. "Doğru yaparken... Yoksa aynı hataları daha uzun süre tekrarlayarak?" Sessizlik. Çünkü o odadaki herkes şu gerçeği biliyordu: Birinin 10 yıllık deneyimi olabilir ve yine de ortalama ol. Birinin 2 yıl cezası olabilir, daha zor sorunları çözmek, ve takımı geride bırakır. Hizmet süresi yeterlilik anlamına gelmez Sadece birinin kaldığı anlamına geliyor. Z Kuşağı sakin bir şekilde devam etti. "Altı ay işte olan insanlarla çalıştım ve eseri on yıllık insanlardan daha iyi anladı." Saygısızlık yok. Kibir yok. Sadece gerçeklik. Yılların deneyimi en kolay filtre oldu. En zeki değil. Beceriyi değerlendirmek istemediğinizde, Zamanı sayarsın. Ama zaman sadece ölçür Birinin ne kadar süredir ücret aldığını— İşi ne kadar iyi yapabildiklerinden değil. Bu yüzden Z Kuşağı durumu yeniden çerçeveledi. "Aslında önemli olan basit: - İşe aldığın sorunu çözebilir miyim? - İyi yaptığımın kanıtını gösterebilir miyim?" Hepsi bu. Çünkü biri 2 yılda yeterlilik gösterebilirse, Zaten nitelikliler. Ve biri bunu 10 dakikada gösteremiyorsa, daha fazla zaman bunu düzeltmez. İşte o zaman oda anladı. İnsanlar "Z Kuşağı hak sahibi," Aslında ne demek istedikleri şudur: Z Kuşağı zayıf filtreleri kabul etmeyi bıraktı ve daha iyi sorular sormaya başladı. Adaylar için: Yine de başvur. Eğer işi yapabiliyorsan, yıllar pazarlık edilebilir. İşverenler için: Zamanı yargı yerine kullanmayı bırakın. Yetenek için işe alın. Kanıt için işe alın. Kadro için değil.

A Kuşağı Z takıma katıldı. Birinci hafta. Onboarding sırasında yönetici şöyle dedi: "Bazen yoğun saatlerde geç kalıyoruz." Z Kuşağı başını salladı. Sonra sordu, "Bu ücretli mi... yoksa sadece bekliyor muydun?" Oda sessizleşti. - Tavır yok. - İsyan yok. - Sadece bir soru. O günün ilerleyen saatlerinde, İK "büyüme fırsatları"ndan bahsetti. Z Kuşağı şöyle yanıtladı: "Büyüme zamları mı içeriyor, yoksa sadece daha fazla sorumluluk mu?" Yine, sessizlik. - Tembellik yok. - Hak hakkı yok. - Sadece netlik. İşte o zaman ekip bir şeyi fark etti. İnsanlar "Z Kuşağı tembel," Aslında ne demek istedikleri şudur: Z Kuşağı eski nesli izledi - yemek atlama, - Doğum günlerini kaçırıyorum, - hafta sonları çalışma, - ve tükenmek Sadece söylendi "bütçeler sıkı" ve "İşin olduğuna şükret ol." Yani Z Kuşağı farklı seçim yaptı. - Aşırı çalışmayı romantikleştirmiyorlar. - Acıyı hırsla karıştırmazlar. - Sağlığı övgüyle değiştirmezler. Hâlâ çok çalışıyorlar. Hiçbir şey için çalışmayı reddediyorlar. Bu tembellik değil. Bu desen tanıma. Ve dürüst olmak gerekirse, Eski nesil yaşandığı her şeyden sonra... Gerçekten onları suçlayabilir misin?