: : Governance-structuren zullen nog belangrijker worden Ik geloof dat er aanzienlijke ruimte is om deze discussie verder uit te breiden. Met andere woorden, de opzet van een governance-structuur houdt inherent een zeer complexe set van factoren in. Dat gezegd hebbende, zou ik betogen dat de meest fundamentele stap in het ontwerp uiteindelijk ligt in het definiëren van deelnemers en het optimaliseren van de reikwijdte van governance. Asymmetrische dynamiek voortkomend uit ongelijke verdeling van belangen In de beginjaren kwam blockchain voort uit een puur Proof of Contribution-model—een model waarin de bijdrage voorop stond en (onzekere) beloningen later volgden. Echter, naarmate de industrie overging naar het Proof of Stake-tijdperk met ingebedde investeringsstructuren, werd deze dynamiek steeds meer vervormd. Wat we vandaag de dag zien, is een eigenaardige marktstructuur waarin gegarandeerde beloningen vooraf worden verdeeld, terwijl de daadwerkelijke bijdragen van degenen die grote belangen hebben onzeker blijven, en het netwerk blijft functioneren. Zoals herhaald in het argument van @Justin_Bons, is het nu algemeen waarneembaar dat actoren die al aanzienlijke belangen hebben vaak weinig interesse tonen in governance, of niet de belangen van een bredere achterban vertegenwoordigen. Vanaf het begin zijn deze systemen vaak ontworpen op manieren die overmatige tokenallocaties concentreren onder stichtingen, durfkapitalisten en validators, waardoor economisch en politiek onevenwichtige dynamieken worden verankerd. In dergelijke structuren worden de stemmen van deelnemers met kleinere belangen structureel gemarginaliseerd en gemakkelijk betekenisloos gemaakt. On-chain governance die niet dat soort is We kunnen ook niet met zekerheid zeggen dat on-chain governance-structuren een voldoende niveau van volwassenheid hebben bereikt. Zelfs in gevallen die vaak worden aangehaald als relatief actieve voorbeelden van on-chain governance, staan retaildeelnemers voor structureel hoge drempels om continu elke governancevoorstel te volgen, te begrijpen en er zinvol mee om te gaan. Een gebrek aan domeinexpertise in combinatie met cumulatieve besluitmoeheid vertaalt zich direct in lagere participatiepercentages. Als gevolg hiervan kiezen veel deelnemers er of voor om de oordelen van een klein aantal actoren te volgen die al diep verbonden zijn met het netwerk, of vertrouwen ze sterk op delegatie als hun primaire strategie. Onder degenen die grote belangen hebben of aanzienlijke gedelegeerde stemkracht ontvangen, is het niet ongebruikelijk om actoren te zien die passief zijn als het gaat om governance gericht op de langetermijnontwikkeling van het protocol, of die soms beslissingen nemen die in conflict zijn met het bredere publieke belang. Het belang van goed ontwerp van governance-structuren Op dit punt wordt het belang van het ontwerp van governance-structuren onmiskenbaar duidelijk. Zoals ik twee jaar geleden in een artikel opmerkte, kan en moet een breed scala aan elementen worden besproken bij het ontwerpen van governance-structuren. Onder hen blijft echter de meest fundamentele factor "de optimalisatie van de reikwijdte van governance en deelnemers." In de praktijk beslaan governance-agenda's binnen blockchain-ecosystemen een breed spectrum: van technische kwesties op laag niveau, zoals communicatiestandaarden op netwerkniveau, tot applicatieniveau zaken die directe waarde leveren aan eindgebruikers. Bijgevolg is het essentieel om governance-onderwerpen te classificeren op basis van hun belang en om governance-structuren te modulariseren door elk domein toe te wijzen aan deelnemers die de relevante expertise en ervaring bezitten. In een tijd waarin een diverse groep actoren—waaronder instellingen—snel meerdere protocollen binnenkomt, blijft het een open vraag of individuele deelnemers hun activa effectief kunnen beheren zonder wrijving of conflicten bovenop governance-structuren die onvoldoende zijn gestructureerd. Naarmate het aandeel crypto-activa dat actief wordt gebruikt—en niet alleen wordt aangehouden—blijft groeien, zal het belang van de governance-structuren die structureel zijn ingebed in die activa alleen maar duidelijker worden in de toekomst.