Er is een patroon dat ik zie bij gedreven mensen. Een creatieve impuls komt naar voren en voordat deze wortel schiet, neemt de geest het over. Waar kan dit naartoe gaan? Kan ik het omzetten in iets groots? Dan gebeurt er niets. Druk doodt de impuls. Koester de vonk voordat je deze verstikt met ambitie.

Er is een verschil tussen reactieve woede en gegronde woede. Reactieve woede geeft de schuld: "Kijk eens wat je hebt gedaan. Je hebt dit verpest. Dit is jouw schuld." Je maakt hen verantwoordelijk voor hoe jij je voelt. Je verliest jezelf in het proces. Gegronde woede neemt het in eigen hand: "Ik ben boos. Dit is niet oké voor mij. Dit is wat ik nodig heb." Je blijft in je lichaam. Je voelt de emotie volledig. Je spreekt vanuit wat waar voor jou is. Zelfde emotie. De ene geeft je kracht weg, terwijl de andere je laat zijn wie je bent zonder jezelf te verliezen.

Er is een verhaal in onze cultuur dat een volle agenda betekent dat je productief bent. Dat is onzin. Aaneengeschakelde vergaderingen verlammen je zenuwstelsel en putten je energie uit. Je creativiteit verdwijnt. Tegen het einde van de dag loop je op je laatste reserves. Het beste werk gebeurt in open ruimte.