De Verschuiving: Sparen > Investeren Elke econoom lijkt het er momenteel over eens te zijn: de volgende fase gaat niet over uitbreiding, het gaat over uithoudingsvermogen. Of we het nu een recessie noemen of gewoon een langdurige vertraging, het maakt bijna niet uit. Wat ertoe doet, is hoe mensen zich voelen. En wat mensen zich, in het algemeen, voelen, is voorzichtig. Toch, als je naar de DeFi-discussie kijkt, zou je denken dat we in een totaal andere macro leven. We blijven volhouden dat de volgende golf van gebruikers zal komen van consumentenapps, dat rendementen eindelijk de massa zullen aantrekken, dat een betere UX de schakelaar zal omzetten. De claim is altijd hetzelfde, alleen de tijdlijn verandert. Volgend jaar. Dan het jaar daarna. Dan het jaar daarna. En elk jaar komen de massa's niet opdagen. Misschien is het probleem geen UX. Misschien is het geen regelgeving. Misschien is het geen educatie. Misschien verkopen we gewoon de verkeerde emotie voor de cyclus waarin we ons bevinden. De Sentimentkloof Er is een stille mismatch tussen wat de markt emotioneel geoptimaliseerd is voor en wat DeFi verkoopt. Crypto praat bijna uitsluitend in de taal van opwaartse mogelijkheden. Rendement, opbrengsten, optimalisatie, efficiëntie. Het veroorzaakt defensieve verlamming. Buiten onze bubbel vragen mensen niet hoe ze kunnen winnen. Ze vragen hoe ze niet kunnen verliezen. Dat onderscheid lijkt subtiel, maar het verandert alles. Gedrags-economie heeft dit herhaaldelijk aangetoond: verliesaversie domineert de menselijke besluitvorming. Mensen voelen de pijn van verliezen ongeveer twee keer zo sterk als het plezier van winnen. In tijden van onzekerheid wordt deze onevenwichtigheid dominant. Wanneer de toekomst kwetsbaar aanvoelt, motiveert hoop geen actie, angst doet dat. Niet de dramatische soort, maar de lage angst die mensen doet bevriezen, beslissingen uitstellen of terugtrekken naar wat vertrouwd en veilig aanvoelt. Dus wanneer DeFi begint met "verdien meer", voor wie is die boodschap eigenlijk bedoeld? Is het echt voor de gemiddelde persoon die ervoor wil zorgen dat huur, voedsel en reizen niet uit de hand lopen? Of is het voor mensen die al comfortabel zijn met volatiliteit, al vloeiend zijn in financiële abstractie, al bereid zijn om gemoedsrust in te ruilen voor potentiële opwaartse mogelijkheden? Branding in DeFi Bijna elk DeFi-product, als we de branding weghalen, is nog steeds gepresenteerd als een investeringsmiddel. Deposanten worden allocators. Sparen wordt strategieën. Zelfs "veilige" producten worden gepromoot als rendementsmachines in plaats van beschermende infrastructuur. We praten over kapitaal efficiëntie terwijl we emotionele efficiëntie negeren. We optimaliseren balansen maar verwaarlozen psychologie. De UX-excuus We vertellen onszelf CONSTANT dat het probleem UX is. Maar als UX de bottleneck was, zou het al opgelost zijn. Er is geen tekort aan wereldklasse ontwerpers of consumentenkwaliteit ingenieurs. De reden dat DeFi niet consumentvriendelijk aanvoelt, is niet omdat het talent niet bestaat, het is omdat de meeste producten niet echt zijn ontworpen voor consumenten. Ze zijn ontworpen voor liquiditeit die zich gedraagt als degen-kapitaal maar langer blijft hangen met huurlingen-deals op de achtergrond. De tegenstrijdigheid sijpelt door alles heen: de taal, de stromen, de prikkels. Je kunt niet oprecht de massa's benaderen terwijl je structureel optimaliseert voor speculanten. Koppel Negatieve Emoties De geschiedenis biedt een schoner blauwdruk, en het is er een die we blijven negeren. Toen Revolut voor het eerst opkwam, deed het dat niet door mensen te leren hoe te investeren. Het loste iets veel alledaags en veel emotioneels op: het gevoel van opgelicht worden tijdens het reizen. Geen verborgen FX-kosten. Geen mentale rekensom. Geen angst bij de kassa. Het product maakte gebruikers niet rijk in theorie, het maakte ze kalmer in de praktijk. Pas nadat dat vertrouwen was gevestigd, werd investeren onderdeel van het plaatje. Die volgorde was niet per ongeluk. Sparen kwam eerst. Investeren kwam later. is het aan het krijgen… Meer recentelijk heeft de 10% cashback op voedselitems campagne van @ether_fi iets belangrijks stilletjes gesignaleerd. Niet alles hoeft als rendement te worden gepresenteerd. Soms is de meest krachtige waardepropositie gewoon minder uitgeven zonder erover na te denken. Dat is geen financiële engineering, dat is gedragsafstemming. "Frugal Chic" - Mia Mcgrath Wat interessant is, is dat deze verschuiving al zichtbaar is buiten crypto. Op sociale platforms buiten Twitter heeft een nieuwe "esthetiek" voet aan de grond gekregen, vooral onder jongere generaties. Sparen is een vorm van flex en zelfrespect geworden. Stabiliteit wordt steeds meer behandeld als een statussymbool. Niet omdat mensen niet meer willen, maar omdat ze hebben geleerd hoe kwetsbaar "meer" kan zijn. In die context kan de obsessie van crypto met rendement bijna uit de pas lopen. Niet beledigend, gewoon niet afgestemd. Wanneer mensen angstig zijn, verminderen meer dashboards de stress niet. Meer keuzes geven hen geen macht. Meer risico, zelfs wanneer het "klein" wordt genoemd, voelt niet rationeel. Wat rationeel aanvoelt, zijn minder beslissingen, minder verrassingen en minder manieren waarop dingen verkeerd kunnen gaan. Wat als DeFi Stopte met het Verkopen van Rendementen en Begon met het Verkopen van Ontspanning? Wat als de volgende golf van DeFi-adoptie niet gaat over het hoogste rendement, maar over iets dat niet sexy genoeg klinkt voor crypto: "je hebt niet verloren"? Die soort product zou saai kunnen aanvoelen voor crypto-natives. Het zou niet trending zijn op CT. Het zou geen screenshots van APY's en lange threads over rendementen genereren. Maar het zou eindelijk de vraag kunnen beantwoorden die DeFi-bouwers blijven vermijden: waarom zou een risicomijdend, financieel angstig persoon dit systeem überhaupt vertrouwen? We blijven vragen hoe we de massa's kunnen onboarden. Misschien is de betere vraag of we iets hebben gebouwd dat hun emotionele realiteit respecteert. Want sparen is niet het tegenovergestelde van investeren. Het is de voorwaarde die investeren in de eerste plaats mogelijk maakt. En misschien behoort de volgende cyclus niet tot de protocollen die het meest beloven. Het behoort tot degenen die mensen helpen zich veilig genoeg te voelen om te blijven.

Heb je liquiditeit nodig zonder rsETH te verkopen? Neem WETH tegen het in. We hebben liquiditeit gemigreerd naar een efficiënter marktmodel met verbeterde LTV's en lagere leenvoorwaarden, zodat rsETH-houders effectiever kunnen lenen 👇