straciliśmy sztukę dyktowania. wielcy myśliciele nie spędzali czasu pochylając się nad tabletami i pisząc. nie, oni dyktowali, oczarowani, w stanie przepływu, chodząc, z oczami wpatrzonymi w gwiazdy lub w dłonie, gestykulując, niespokojni, nadając wielkim tekstom życie, podczas gdy ich skromni skrybowie pisali. św. Augustyn dyktował jednocześnie wielu skrybom. John Milton dyktował cały "Raj Utracony" po tym, jak stracił wzrok. wielkie pisanie to wielkie myślenie to wielkie mówienie. nie możemy mieć złotego wieku pisania, dopóki nie wrócimy do podziału myśliciela i skryby.

(dlatego jestem optymistyczny co do AI głosowego, maszyna niech będzie moim skrybą)