Gelişmiş yapay zeka sistemleri kurmak için, zamanınızın çoğu yinelemeli kodlama üzerinde geçmemelidir. Şöyle olmalı: 1. Çekirdek gereksinimlerin ve invariantların tanımlanması 2. Teknik planlama 3. Spesifikasyon oluşturma 4. Kodlama (yapay zekaya bırakın) 5. Test 6. Onaylama 6. adımda, sistemin istediğiniz gibi davrandığını doğrulamak için kendi araçlarınızı oluşturmanız gerekir. Bu sadece testten farklıdır; sistemin tam durumunu doğrulmuş olursunuz ve yeteneklerinin orijinal gereksinimler ve spesifikasyonlara uyduğunu görürsünüz. Sürekli 'vibing' yapmak istemek cazip geliyor. Ana amacınız, soyutlama katmanları arasında kasıtlı olarak geçiş yaparak bağlam boyutunu azaltmaktır. Temel gereksinimler sağlamsa, kütüphane seçenekleri, arayüzler, teknolojiler vb. tanımlanıp geliştirilebilen, mantık yürütülecek çok daha az bağlamla sağlam bir spesifikasyon oluşturabilirsiniz. Özellik iyileştirmeleri ve eklemeler açısından bunlar cezbedici ama aynı süreci takip etmek daha iyi. EIP'lere benzer bir yükseltme teklifi süreci oluşturun, onu yineledin ve ardından aynı süreci takip ederek spesifikasyonu ana sisteme uygulayın. Amacınız prompt vermek, bağlam mühendisi yapmak veya vibe yapmak değil, sizin için işi tutarlı ve güvenilir şekilde yapan otonom sistemler inşa etmek.