Badania genetyczne ujawniają, że twój kot domowy dzieli oszałamiające 95,6% swojego DNA z dzikim tygrysem. Pod miękkim mruczeniem i figlarnymi wybrykami, koty domowe zachowują esencję szczytowych drapieżników. Przełomowe badanie genomowe opublikowane w Nature Communications ujawnia, że tygrysy i koty domowe dzielą około 95,6% sekwencji swojego genomu. Tak wysoki stopień podobieństwa wynika z ich rozdzielenia od wspólnego przodka kotów około 10,8 miliona lat temu — stosunkowo niedawny podział w ujęciu ewolucyjnym. Pomimo ogromnej różnicy w rozmiarze — typowy kot domowy waży około 10 funtów, podczas gdy tygrys może przekraczać 600 funtów — obie te gatunki zbudowane są z niemal identycznych fundamentów genetycznych. Niewielkie różnice (około 4,4%) wpływają głównie na cechy takie jak rozmiar ciała, tempo metabolizmu i masę mięśniową, a nie na podstawowe procesy biologiczne czy instynkty drapieżnicze. To wyjaśnia, dlaczego koty domowe instynktownie polują, skaczą, zasadzają się na "zdobycze" i oznaczają terytorium z tą samą pasją, co ich dzikie krewniaki. To nie są tylko urocze nawyki; to głęboko zakorzenione, starożytne zachowania zakodowane w ich wspólnym DNA. Uznanie tej bliskiej pokrewności genetycznej pozwala właścicielom lepiej zrozumieć swoje zwierzęta: daleko od bycia jedynie towarzyszami, koty domowe są miniaturowymi wersjami potężnych myśliwych, wyposażonymi w zasadniczo ten sam biologiczny zestaw narzędzi co tygrysy i inne duże koty. [Cho, Y. S. et al. (w tym Jong Bhak i zespół). Genom tygrysa i analiza porównawcza z genomami lwa i śnieżnego lamparta. Nature Communications 4, 2433 (2013). DOI: 10.1038/ncomms3433]