Een ding dat je moet doen voordat je zelfs maar de pixels aanraakt: [Situatie] Klant: “Ons merk is vriendelijk, betrouwbaar, modern, zelfverzekerd.” Jij: “Cool brief, laten we ontwerpen!” Stop. Deze merkattributen zijn grotendeels nutteloos. Eerste controle: onderscheiden ze je daadwerkelijk? Vraag: Zou een concurrent trots het tegenovergestelde kiezen? (Ding dat ik leerde van Franz, mijn baas bij IDEO.) Onvriendelijk? Onbetrouwbaar? Verouderd? Verlegen? Ja, geen enkele concurrent zou ze kiezen. Dus dit zijn geen positioneringskeuzes. Het zijn basisverwachtingen. Als iedereen ze heeft, verklaren ze niets, en gaat het ontwerp naar het saaie beige midden. Dus wat doe je in plaats daarvan? Strek elk bijvoeglijk naamwoord uit naar een diverser spectrum. Deel het met de klant. Voeg enkele visuele voorbeelden toe, als je tijd hebt... Dwing dan een keuze af. (ok - een moment om de interactieve confetti-knop en de emoji-volger die ik in @framer binnen enkele minuten met hun AI Workshop heb gemaakt, te waarderen!) Hier is een praktisch voorbeeld: Vriendelijk? hoe zit het met.... beleefd → warm → speels → goofball (corporate UI → afgeronde UI → handgetekend → meme-energie) Zelfverzekerd? how about... besluitvaardig → gedurfd → ballsy → roekeloos (Zwitserse raster → grote letters → geknipte chaos) Modern? how about... actueel → toekomstgericht → experimenteel → alien (schoon systeem → gebroken rasters → uncanny visuals) Betrouwbaar? how about... formeel → transparant → rauw (glanzende UI → zichtbare naden → anti-merk) Interessante merken kiezen een kant en accepteren de gevolgen. Saaie merken stoppen halverwege en noemen het strategie. Als je merkattributen je niet een beetje nerveus EN geïnspireerd laten voelen tijdens het ontwerpen… dan doen ze hun werk niet.