Technologiebedrijven slagen erin ons te laten denken dat het leven zelf ongemakkelijk is en iets waar we voortdurend aan willen ontsnappen, naar digitale, zachte kamers van voorspellende algoritmes en één-tap-opdrachten: Lezen is saai; praten is ongemakkelijk; bewegen is vermoeiend; het huis verlaten is ontmoedigend. Dit zijn allemaal fricties die we nu gemakkelijk kunnen elimineren, en dat doen we. Zodra we de gewoonte hebben aangenomen om aan iets te ontsnappen, of het nu is door vijf avonden per week Uber te gebruiken voor het avondeten of AI te gebruiken voor het beantwoorden van sms'jes, voelt de daad van terugkeren, wat we zouden kunnen beschrijven als het niet langer gebruiken van een ontsnappingstool, vol irritante frictie. In deze momenten worden we precies zoals peuters in de vijf minuten nadat de iPad is afgenomen: De saaiheid en de moeite van het belichaamde bestaan zijn ondraaglijk. "Dit is waarom ik heb besloten om 2026 een jaar van frictie-maxxing te maken, als individu maar belangrijker nog als ouder," schrijft Kathryn Jezer-Morton. Er zijn enkele voor de hand liggende plaatsen om je frictie-maxxing reis te beginnen. Stop met het delen van je locatie met je kinderen en je partner. Stop volledig met het gebruik van ChatGPT. Nee, het heeft geen goede ideeën voor maaltijdplanning. Koop een kookboek. Stuur je vrienden een sms voor advies. Ga naar Trader Joe’s. Nodig mensen uit bij je thuis zonder alles helemaal op te ruimen. Frictie-maxxing is niet simpelweg een kwestie van het verminderen van je schermtijd, het is het proces van het opbouwen van tolerantie voor "ongemak" — en dan zelfs streven naar genot. En dan is het dit modeleren van deze tolerantie, gevolgd door genot en humor, voor onze kinderen. Lees de volledige column van Jezer-Morton: