Dit voelt nu ouderwets aan in het Trumpiaanse basedtopia-tijdperk, maar over het algemeen typeert dit de algemene ineenstorting in ambiguïteit die deze hele beweging heeft geleid. Niets is meer zeker, identiteit is geatomiseerd, woorden zijn geweld, enz. Nu kan deze dokter geen vraag beantwoorden die mijn 6-jarige kan. Ik heb letterlijk geen enkel probleem met iemand die zijn of haar identiteit op welke manier dan ook vormgeeft. Ik zie niet in hoe mensen in vrijheid en autonomie kunnen geloven en tegelijkertijd grenzen willen stellen aan de seksualiteit van mensen, bijvoorbeeld. De problemen kwamen voort uit het proberen te institutionaliseren van deze ambiguïteit en de hyperplurale verschuivende zandgronden van alles. Ik denk zelfs niet dat mensen in die gemeenschappen de acroniemen en kleuren in de vlag, enz. kunnen bijhouden. Sterker nog, ik heb uit eerste hand gezien hoe het in verwarring, verlamming en ruzie uiteenviel. Maar ze hebben het geprobeerd. En de latente woede van gedwongen te moeten zitten door een ideologisch trainingskamp op de werkplek en vervolgens een nieuwe woordenschat te moeten aannemen, of ontslagen te worden, heeft geleid tot deze pendulumzwaai de andere kant op die we nu hebben. Dit wordt "norm whiplash" (nu, "vibe shift") genoemd en gebeurt wanneer de pendel te ver doorslaat, enz. Deze vrouw denkt dat ze die gemeenschappen helpt door deze vraag niet te beantwoorden, maar dat doet ze niet. Het rechtvaardigt de snelheid waarmee de pendel de andere kant op zwaait. De realiteit is dat beide extremen van de swing bruut en autoritair zijn. Er zijn nog steeds plaatsen waar het stellen van deze vraag je in de problemen brengt. Instellingen die blijven vasthouden aan dit paradigma (verzonken kosten, enz.) zullen instorten en de linkerzijde zal nooit herstellen totdat ze hun aandeel in het brengen van ons naar waar we nu zijn, erkennen.

Ik ben zo blij dat ze teruggekomen zijn op de gedwongen digitale ID, het was echt een krankzinnig idee. Ik raakte een beetje in de war toen ze aankondigden dat ze het letterlijk aan ons zouden proberen op te leggen. Dat was het moment waarop ik dacht: "oei, een totale ineenstorting van deze natie is absoluut mogelijk." Het was zo'n slecht idee. Meer verontrustend is dat het de wens voor extreme niveaus van gecentraliseerde controle laat zien, maar ook een soort verbijsterende onwetendheid, zowel over technologie als over de samenleving. Ze dachten dat mensen het gewoon zouden accepteren omdat het "de boten zou stoppen," ook al wisten ze intern dat het dat niet zou doen. Ze dachten ook dat ze een landelijke digitale infrastructuurproject van deze omvang in twee jaar konden realiseren zonder het volledig te verknallen, dat ze systematisch de datainfrastructuur over de talloze overheidsdatasilos konden hervormen en op de een of andere manier het hele land konden dwingen het te adopteren en dan de magische waarde ervan te zien, voor de volgende verkiezingen. Echt verbijsterend.

Eigenlijk best eng