Çoğu blokzincirde kimlik cüzdan adresiyle başlar ve sona erer. Özel anahtarı kontrol ediyorsanız, varlık sizsiniz. Bu model insanlar için işe yarıyor, ama otonom ajanlar için çözüm buluyor.

Bir cüzdan adresi sadece bir soruya cevap verir: Bu işlemi kim imzalayabilir? Burada şu konuda hiçbir şey yok: • Temsilcinin yapabileceği şeyler • Neden oyunculuk • Hangi kısıtlamaların uygulandığı • Bu eylemlerin denetlenip incelenemeyeceği

Yapay zeka ajanları sadece fon taşıyan hesaplar değildir. Bunlar aşağıdaki aktörlerdir: • Akıl • Görevleri yürütmek • Diğer ajanlarla etkileşime girmek • Zincir içi ve zincir dışı etkileri tetikleyin Bunları cüzdan adreslerine indirgemek, tüm anlamlı bağlamı ortadan kaldırır.

Ajan kimliği temelde farklıdır. Şunları temsil eder: • Kalıcı ve doğrulanabilir bir varlık • Açık izinler ve kapsamlar • Uygulanabilir kısıtlamalar • Kanıtlanabilir eylemlerin tarihi Kimlik otoriteyi tanımlar, sadece anahtar sahipliği değil.

Ajan kimliği olmadan, sistemler kırılgan varsayımlara dayanır: • Cüzdan = ajan • Anahtar sahibi = niyet • İmza = meşruiyet Bu kestirmeler, otonom sistemlerin güvenliğini, açıklanmasını ve ölçeklenmesini zorlaştırıyor.

Ajan-doğan kimlik ile özerklik birleştirilebilir hale gelir. Ajanlar: • Tanımlanmış sınırlar içinde hareket etmek • Ne yaptıklarını ve nedenlerini kanıtlamak • Diğer ajanlarla güvenli şekilde etkileşime girmek • İnsan yorumu olmadan denetlenmek İşte otomasyon ile altyapı arasındaki fark budur.

Cüzdanlar değeri taşırken, bir ajan kimliği davranışı yönetir. Bir sonraki nesil otonom sistemler, her ikisinin birlikte tasarlanmasını gerektirecek, sonradan yenilemeden hazırlanacak. Kite'ın 🪁 ilerlediği yön de bu