Ik hou van deze outfits van Herb en Dorothy Vogel. Herb, de zoon van een kledingarbeider, diende in het Amerikaanse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog en werkte daarna als postklerk. Dorothy, de dochter van een papierwarenhandelaar, studeerde bibliotheekwetenschap aan de Universiteit van Denver en werkte daarna als bibliothecaresse bij de Brooklyn Public Library. Toen ze in de jaren '60 trouwden, brachten ze hun weekends door met het bezoeken van kunstgalerijen. En al snel begonnen ze samen kunst te kopen. Van hun bescheiden inkomen verzamelden ze in de loop der decennia meer dan 4.700 stukken in hun kleine huurwoning in Manhattan. Het merendeel van hun collectie bestond uit abstracte, minimalistische of conceptuele kunst. Ze kozen dingen puur op basis van wat ze leuk vonden en wat ze mee naar huis konden nemen met de metro of in een taxi. Hun constante steun hielp kunstenaars te overleven, en in de loop der tijd werden veel van die kunstenaars hun vrienden. Sommigen werden ook behoorlijk beroemd, zoals Sol LeWitt en Richard Tuttle. Er was zoveel kunst in hun huis dat veel spullen in kasten of onder hun bed belandden. Ondanks dat hun collectie behoorlijk waardevol werd, verkochten ze nooit iets, omdat ze zichzelf meer als verzorgers dan als investeerders zagen. Uiteindelijk werd het merendeel van de kunst gedoneerd aan musea, met de bulk naar de National Gallery of Art omdat daar geen entree wordt geheven. Dorothy overleed twee weken geleden; Herb overleed in 2012. Ik hou van deze outfits omdat ze niet "correct" zijn, maar een verhaal vertellen. De overjas die Herb draagt op zijn trouwdag past niet perfect, omdat de kraag van zijn nek afsteekt. En toch ziet hij er geweldig uit omdat de jas zoveel maatwerk en vormgeving heeft die gebruikelijk was in de jaren '60, maar tegenwoordig moeilijk te vinden is — prachtig gevormde mouwen, details zoals omgeslagen manchetten, en een reversgrootte die modieus was voor die periode, wat suggereert dat Herb behoorlijk zijn best deed om er goed uit te zien op zijn speciale dag. Zijn ongewoon geblokte olijfzwart sportjasje met luid geblokte broek speelt ook buiten de grenzen van wat als "Goede Smaak" zou worden beschouwd in de zin van Bourdieu (dat wil zeggen, niet gekleed als een WASP). In plaats daarvan weerspiegelt het een duidelijk mid-eeuwse New Yorkse werk- en onderklasse esthetiek. De grijs-blauwe gestreepte trui toont ook Herbs liefde voor creatieve expressie. Natuurlijk zouden deze kleren op een andere persoon niet hetzelfde communiceren, wat benadrukt dat je outfits niet zomaar kunt verplaatsen alsof je poppen aankleedt. Het gaat om het totaalplaatje — de achtergrond, interesses, persoonlijkheid van de persoon, enz. Desondanks een prachtig verhaal en een paar coole outfits die erbij passen. Als je meer wilt leren over de Vogels, kun je de documentaire van Megumi Sasaki uit 2008, Herb en Dorothy, bekijken.