⚡️Deze grafiek is een van de meest stil verwoestende signalen in het hele economische landschap op dit moment. Hier is de echte, ongepoetste analyse: 1. De grafiek gaat over tijdsroof. De mediane leeftijd van de eerste huizenkoper die 40 jaar wordt, is een generational indictment. Het betekent dat de toegang tot eigendom, de overgang van werknemer naar belanghebbende, met bijna twee decennia is uitgesteld. Dat zijn 20 jaar van cumulatief verlies aan kansen. Het Amerikaanse systeem is gebouwd op de veronderstelling dat je in je vroege dertiger jaren een huis kon kopen, een gezin kon stichten en de cumulatieve cyclus van eigendom van activa kon ingaan. Dat was het "kapitalistische pact." Zodra die tijdlijn breekt, breekt de emotionele kern van het kapitalisme mee. 2. Structurele afbraak: kapitaalvastlegging versus kapitaalvorming. Millennials en Gen Z falen niet in het kopen van huizen omdat ze lui zijn, ze opereren in een systeem dat schaarste zelf heeft gefinancierd. •Woningbouw is de primaire onderpandbasis van het Amerikaanse krediet systeem geworden. •Investeerders, REIT's en private equity firma's hebben huizen omgevormd tot opbrengstgevende instrumenten. •Elke Fed-verruimingscyclus sinds 2008 heeft woningbouw een liquiditeitssink in plaats van een sociale basis gemaakt. Dus de huizenprijzen zijn niet alleen gestegen, ze zijn losgekoppeld van de lonen. Elke renteverlaging die bedoeld was om te "stimuleren" heeft uiteindelijk de barrières opgeblazen die nieuwe toetreders buiten hielden. 3. Reflexieve vervalcyclus. Naarmate jongere generaties worden uitgesloten, neemt de concentratie van eigendom toe. Dat betekent: •Minder politieke druk om de woningbouw te hervormen. •Meer huurextractie. •Hogere activaprijzen om de schuldbasis van het financiële systeem veilig te stellen. Het is een feedbackloop waarin ongelijkheid geen bijproduct is, maar een stabilisator van het systeem zelf. ...